Browsing Category:

Geen categorie

Het verhaal van Iris

Posted in Geen categorie by
Bos trap

Iedereen zegt het wel eens: ‘Geen idee, ik voel me gewoon een beetje depri.’ Toch zit er nog een levensgrote kloof tussen ‘ik voel me rot’ en ‘ik ben depressief’. Iris deelt vandaag haar verhaal met ons, over hoe het écht voelt om depressief te zijn. Ze doet dit omdat ze hoopt dat de taboe rondom het hebben van een depressie, en het zoeken van hulp en stuk minder zal worden in de toekomst.

Het begon allemaal in de voorjaarsvakantie, een aantal jaar geleden. Mijn vriendin en ik waren thuis en onze beste vriendin was blijven slapen de avond ervoor. We waren flink op stap geweest en hadden een leuke avond gehad in de stad. De documentaire ‘Never say Never’, over het leven van Justin Bieber was net uitgekomen en hoewel Justin Bieber niet helemaal mijn ding is, besloten we hem te gaan kijken. Ik vond de documentaire erg overweldigend. De film geeft weer hoe stressvol zijn leven is als bekend persoon, en hoe heftig dit leven kan zijn.  Hoewel ik geen Justin Bieber of Beyonce ben, dacht ik aan mijn eigen situatie op dat moment, en hoe stressvol mijn eigen leven was. Ik was net begonnen aan de opleiding verpleegkunde, een versnelde opleiding, en liep tegelijkertijd een heftige stage waarvoor ik elke dag meer dan twee uur moest reizen.

Toen de film halverwege was kreeg ik de neiging alle deuren en ramen open te zetten omdat ik het vreselijk warm kreeg. In het begin dacht ik dat het aan de biertjes van de avond ervoor lag, en op een gegeven moment besloot een tijdje op het balkon te gaan staan om zoveel mogelijk frisse lucht binnen te krijgen. Hoewel ik in de open lucht stond klopte mijn hart vreselijk snel. Mijn ledematen begonnen te tintelen en het voelde alsof al mijn bloed tegelijkertijd uit mijn lichaam werd gezogen. Alle alarmbellen gingen bij mij af, als verpleegkundige wist ik: dit is niet goed. Terwijl ik een zakje pakte om te ademen heb ik mijn vriendin gevraagd de ambulance te bellen. Ik ben op mijn bed gaan liggen en dit was alles behalve rustgevend, het voelde alsof ik door mijn matras heen zakte. Keer op keer viel ik naar beneden.

Het ambulancepersoneel stelde al vrij snel de diagnose hyperventilatie, en toen ze me vroegen of ik het druk had gehad, antwoordde ik dat dit echt wel meeviel. Ook suggereerden ze dat de oorzaak van deze aanval misschien wel psychisch was. Hoewel ze ontzettend aardig waren, en goed wisten hoe ze me op mijn gemak konden stellen in de wirwar van gevoelens dit ik had, dacht ik dat ze gek waren. Ik was zojuist bijna dood gegaan, en had een hartslag van 220 slagen per minuut, hoe kon dat in godsnaam tussen je oren zitten?

In de weken na de aanval voelde ik me lamlendig en was ik vreselijk somber en verdrietig. Ik lag hele dag in bed, en vermaakte mijzelf met dvd’s, terwijl ik eigenlijk niet eens aandacht had voor wat er op het tv-scherm gebeurde. Mijn hele lichaam deed pijn, ik was misselijk en duizelig. Door alle klachten die ik had durfde ik ook absoluut niet naar buiten. Iedere keer wanneer ik eindelijk de moed had verzameld naar een supermarkt te gaan, durfde ik uiteindelijk niet naar binnen. Mijn hart leek zichzelf uit mijn lichaam te willen slaan, en ik kon mijn eten bijna niet binnen houden als ik de ingang eenmaal had bereikt. Toen mijn ouders, die erg belangrijk voor mij zijn, op visite kwamen kon ik hun aanwezigheid niet verdragen. Ik werd gek van het geluid van mijn moeders hakken op het laminaat van ons huis. Niet lang hierna besloot ik naar de dokter te gaan, hoe kon het toch, dat mijn lichaam me in de steek liet? Ik werd niet meer ongesteld inmiddels en mijn buik en rug deden vreselijk veel pijn, iedere dag.

Na een aantal bezoeken aan de huisartsenpraktijk stelde mijn dokter me een bezoek aan PsyQ* voor. Hier voelde ik niks voor. Ik was ervan overtuigd dat mijn klachten lichamelijk waren. Mijn keel werd immers letterlijk dichtgeknepen. Volgens mijn dokter kwam dit door angst en spanning. Ik besloot het een kans te geven, en bezocht in april 2013 voor het eerst PsyQ. Ik had toen nog geen idee, wat dit voor mij zou gaan betekenen..

Volgende week lees je de rest van Iris haar indrukwekkende verhaal.

*PsyQ is een organisatie die psychische stoornissen behandeld.

10 februari 2017
/

Hallo lieve lezers!

Posted in Geen categorie by
welkohom

Van harte welkom op mijn nieuwe site: Becoming me! Na heel lang wikken, wegen en denken heb ik het toch aangedurfd een website te beginnen. Mijn EIGEN punt.nl. Ik ben hard aan mijn leven aan het sleutelen en hierbij stel ik voorop dat ik dingen ga doen doe IK leuk vind. Bloggen is daar bij uitstek een goed voorbeeld van: ik haal er zoveel plezier uit! Na maandenlang niet te hebben geblogd sta ik weer voor jullie klaar om jullie leuk en (hopelijk) interessant leesvoor te brengen. HIEP HIEP HOERA. Let wel: ik ben nieuw in de wereld van het customizen en websitebouwen, dus het design is nog láng niet wat het moet worden/zijn!

Wat kunnen jullie verwachten?

Van alles! Voornamelijk blogs over mijn strijd gelukkig te worden en te bereiken wat ik uiteindelijk wil bereiken: iets dat iedereen in mijn leeftijdscategorie denk ik wel herkend. Ik ben nu op een punt in mijn leven beland dat ik vooruit wil kijken, in plaats van in het verleden te blijven hangen. Ik wil een leuke baan, een leuk leven en EINDELIJK mijn diploma binnenkort ophalen.

Leuk Maaike, maar wat betekent dat dan?

Dat ik blog over álles wat ik interessant vind! Zolang dit maar over het echte leven gaat dat ik probeer te ontdekken. Ik ben geen fashionblog, mamablog of DIYblog (wat NIET betekend dat die niet leuk zijn) maar ben niet in een hokje te plaatsen. Ik blog over het leven en álles wat daar bij komt kijken. De struggels die ik meemaak om te komen waar ik wil zijn, de gekke plaatsen die ik tegenkom, andere levensstijlen die ik interessant vind, verhalen van anderen die me inspireren: you name it, I will write about it. Ook vind je hier regelmatig leuke winacties, vlogs en gastblogs.

Ik stel voor dat we het gewoon proberen samen. Vind je het leuk? Verspreid dan het woord! Vind je het niks? No hard feelings.

Ik hoop jullie in ieder geval vaker terug te zien, hier op Becoming me! Wat zouden jullie willen lezen?

Liefs,

Maaike

ps. Ben je benieuwd naar mijn oude blogs? Je vindt ze hier!

Read more

 

 

21 september 2016
/