Helemaal het einde, de oorlog

Posted in Persoonlijk, Random

Toen de laatste aflevering van Temptation Island was afgelopen moest ik op zoek naar een nieuwe quilty pleasure. Dat bleek niet moeilijk. Ik vond hem snel in het RTL 4 ‘Helemaal het einde’ dat sinds het begin van 2017 uitgezonden wordt. Het concept is vrij simpel: we volgen drie gezinnen die huis en haard in Nederland achter hebben gelaten en een nieuw bestaan opbouwen op La Sirena in Chili. La Sirena is een afgelegen stuk land vlakbij het surfersdorp Pichilemu, waar de gezinnen baas worden van 100m2 hectare. Ook krijgen ze 75000 euries van RTL4 (Lees: Sjon de Mol) om ze te helpen hun nieuwe bestaan op te bouwen. Klinkt gezellig toch? Is het ook! Op de Facebook pagina van het programma, beheert door medewerkers van RTL, is het echter iets minder gezellig: er is een ware ‘Helemaal het einde’ oorlog uitgebroken.

De oorlog die dagelijks gaande is, komt voort uit het feit dat de drie gezinnen behoorlijk verschillend zijn. Er zijn daarnaast veel verschillende mensen op deze aardkloot en zo wil het gebeuren dat de ene enthousiasteling zich identificeert met het ene, en de andere fanaat met het andere gezin. Min plus min is min, ofzo. Ook is er in Chili wat wrijving tussen de gezinnen door verschillen in denken en doen, maar deze wrijving lijkt slechts een voorzichtig gebalde vuist naar elkaar naast wat er zich op Facebook afspeelt. Voor de mensen die nog nooit hebben gehoord van ‘Helemaal het einde’, een (kleine) profielschets van de gezinnen:

  • De van Kooijtjes: Bestaat uit vader Jeroen, moeder Linda en drie kids. Deze familie noemt zichzelf ‘The Traveling Yoga Family’ wat waarschijnlijk al enigzins een beeld doet oproepen. Beschouwen veel dingen in het leven als ‘kadootjes’ en hebben inmiddels een rijk sociaal netwerk in Chili. Dit komt wellicht voort uit het feit dat zij zichzelf bestempelen als ‘mensenmensen’ en graag rode wijn drinken (wellicht ook niet). Gaan met nieuw gevonden vrienden Pablo en Hernan een yogaschool opzetten waarin vader Jeroen les zal gaan geven. Hebben tot nu toe een eigen huis laten bouwen en wat inkomsten gegenereerd door Yogalessen gegeven op een al bestaande school. Denken dat ‘code rood’ roepen helpt als je je kinderen kwijt bent geraakt in een druk bebost gebied in de Andes (in de praktijk bleek van niet).
  • De van Wichens: De van Wichens bestaan uit vader Addy en moeder Astrid plus vijf kinderen. Hoewel er wordt beweerd dat Columbia het land van de witte poeder is, doet Addy vermoeden dat Chili er ook wat van kan. De beste man barst van de energie en heeft elke dag zestien nieuwe eureka momenten. Tot nu toe de revue gepasseerd: een camping (deze heeft hij ook gebouwd met al zijn energie en vervolgens ook gesloten omdat het eerst winter in chili wordt, en dáárna zomer), het verkopen van stroopwafels (is het laatste deel van de 75.000 euro aan opgegaan), het verkopen van zelfgebouwde, inklapbare steigers (hou op hoor), het geven van bootcamplessen (Addy is naast Bob de Bouwer, stroopwafelimporteur en vader óók personal trainer. Er kwamen helaas maar twee klanten naar de gratis lessen.) Uiteraard bouwt Addy ook zelf een huis. Zonder enig bouwkundig advies. Houden van tijd doorbrengen met het grote en gezellige gezin.
  • De Posjes: Bestaat uit vader Stephan, moeder Ilona en hun twee ‘jonges’. Zonder enige twijfel de familie die op Facebook en alle andere sociale media het meest in opspraak is. Afkomstig uit het Gooi waar Stephan de kost verdiende als Stukadoor en Ilona als Controller. Zijn, naar eigen zeggen vertrokken omdat ze het succes in Nederland saai begonnen te vinden. Vallen voornamelijk op door de Gooische tradities die door veel mensen als arrogant en uit de hoogte worden bestempeld. Exporteren sinds kort een bubbelwijn vanuit Chili en hebben inmiddels 15000 30000 flessen verkocht via www.wijnvoordeel.nl. Hebben La Sirena inmiddels verruild voor Santiago waar zij een appartement zijn betrokken. Missen hun buren niet en worden andersom niet gemist. Komen de dag door met een flinke dosis zelfspot dat gebracht wordt in een hilarisch Amsterdams accent.

Wellicht is het overigens duidelijk na de profielschets welke familie ik prefereer. Het is als journalist natuurlijk niet netjes om een mening te hebben, maar gelukkig ben ik niet zo pretentieus dat ik mezelf een journalist noem én word ik door niemand betaald. Het kan me dus geen donder schelen: ik houd van de Posjes. Ik vind echter aan alle gezinnen wel iets leuk en hoop van harte dat ze allemaal zullen slagen in Chili.

Goed, terug naar Facebook, waar het allemaal gebeurd. De nucleaire wapens vermoedelijk in bezit van Noord-Korea stellen werkelijk waar niks voor bij de berichten die afgevuurd worden van menig toetsenbord. De taalpolitie kan zijn lol ook op, bijna alle berichten bevatten spelfouten of missen volledig enige vorm van interpunctie. Ik heb me voornamelijk gestoord aan het overdadige gebruik van uitroeptekens. Geloof me: met één uitroepteken maak je ook je punt. Daar zijn ze voor. En aan het te pas en te onpas gebruiken van het woord ‘bah’, gezien in allerlei variaties (ba, bahh, bha etc.). Voor mij is ‘bah’ een uitdrukking die je gebruikt om het vieste van het vieste uit te drukken, nooit een mens. Misschien een mens dat vreselijke dingen doet met kinderen of dieren, maar zeker geen normaal mens. Dat voor z’n lol op TV komt.

Enfin, terug naar het toetsenbord terreur. Voornamelijk de familie Pos is slachtoffer maar ook de andere families worden flink onder handen genomen. Met open mond en vol verbazing heb ik toegekeken. Met al mijn kilo’s (en dat zijn er nogal wat) ben ik op mijn handen gaan zitten maar ik kon het niet laten: ik reageerde. Ik typte iets over respect en liefde en andere dingen waardoor ik over moet zijn gekomen als moraalridder. Het hielp niks, natuurlijk niet. Ik ben geen Ghandi die de change toebracht die hij wanted to see in the world. Ik ben kennelijk één van de weinige mensen die het gek vindt als volwassen mensen elkaar gaan lopen uitschelden naar aanleiding van zoiets banaals als een real life serie.  Nog steeds ben ik verwonderd over het feit dat er honderden volwassen mensen elkaar uit lopen te schelden omdat ze een gezin dat in een real life soap schittert wel of niet leuk vinden. Ik ben verwonderd over de ruzies die er gaande zijn tussen de vaste gasten. Verwonderd over het feit dat er mensen zijn die op elk bericht reageren met een scheldbode aan commentaar op een gezin dat ook ogen heeft, en zo’n bericht kan lezen. Ik vraag me dan af wat die mensen zelf zouden doen, als er honderden mensen publiekelijk commentaar op ze zouden hebben en zouden doen alsof ze het laagste zijn dat God heeft geschapen. Ik vraag me af of deze mensen misschien het fenomeen oorlog snappen, omdat ze zelf ook aardig bezig zijn een mini oorlog te bewerkstelligen. Ik vraag me af of we nu definitief afscheid moeten nemen van belangrijke waarden als respect en vriendelijkheid. Ik kan alleen maar hopen dat het niet zo is, en ik besluit maar te genieten van ge gezinnen op de televisie en niet meer te kijken op Facebook. Ik kan ook alleen maar hopen dat de gezinnen hetzelfde doen, en zich storten op hun prachtige leven in Chili.

Geloof je het niet? Neem dan zelf een kijkje op de Helemaal het einde Facebookpagina. Kijken jullie ook helemaal het einde? 

 

 

 

 

Previous Post Next Post

1 Comment

  • Reply Paulus De Boer

    Mooi gezegd !!!? Helemaal mee eens!??? #LoveYourPosts ?✍???

    15 januari 2018 at 00:09
  • Leave a Reply

    Misschien vind je dit ook leuk